Bell 429 SP-WOL przez Północny Atlantyk. Czterdzieści godzin do Wołomina

Śmigłowiec Bell 429 o znakach SP-WOL przeleciał z fabryki w Mirabel w Kanadzie do Wołomina trasą przez Grenlandię, Islandię i Wyspy Owcze. Rozmowę o tym przedsięwzięciu opublikował 16 września 2026 r. portal dlapilota.pl. To jeden z tych przelotów, które w statystykach nie zostawiają śladu, a w praktyce operacyjnej są egzaminem z planowania.

Kto i czym leciał

• Bogdan Domagała — właściciel śmigłowca i pilot, 68 lat,
• Ania Domagała — córka, uczestniczka przelotu,
• Stan Tarasovič — pilot Bella z Pragi,
• Sebastian Komosa — instruktor śmigłowcowy.

Trasa: Mirabel — Grenlandia — Islandia — Wyspy Owcze — Polska. Łącznie około czterdziestu godzin w powietrzu, poprzedzonych miesiącami przygotowań.

Najtrudniejszy odcinek

Etapem decydującym był przelot z Kulusuk na wschodnim wybrzeżu Grenlandii do Reykjavíku — około czterystu mil morskich nad otwartym oceanem, w czasie zbliżonym do trzech i pół godziny. Dla śmigłowca jednowirnikowego oznacza to odcinek, na którym nie ma lotniska zapasowego w rozsądnym zasięgu, a decyzja o starcie zapada wyłącznie na podstawie prognozy i stanu paliwa.

W takich operacjach zmienia się hierarchia problemów. Nie chodzi o umiejętność pilotażu, lecz o logistykę: dostępność paliwa w portach, w których tankuje kilka maszyn rocznie, zezwolenia, wyposażenie ratunkowe, kombinezony, tratwa, nadajnik, procedury na wypadek wodowania. Sprzęt trzeba mieć na sobie, nie w bagażniku.

Zdanie, które warto zapisać

„Jeżeli sądzisz, że wiesz już wszystko, to znaczy, że zostałeś źle poinformowany” — to cytat, który w rozmowie pada jako podsumowanie przygotowań. Dla lotnictwa jest on bliższy zasadzie operacyjnej niż aforyzmowi.

Kontekst dla Polski

Polskie lotnictwo śmigłowcowe rośnie przede wszystkim w segmencie służb i wojska. Przeloty ferry wykonywane przez prywatnych właścicieli pozostają rzadkie, a wiedza o nich krąży nieformalnie. Ten materiał ma wartość praktyczną: pokazuje kompletną ścieżkę — od decyzji zakupowej po lądowanie na krajowym lądowisku — w sposób, który da się odtworzyć.

Jest też wątek mniej oczywisty. Przebazowanie własną załogą zamiast transportu morskiego to decyzja o przyjęciu ryzyka w zamian za czas i za kompetencje, które zostają w zespole. Pilot, który sam przeprowadził maszynę przez Atlantyk, zna ją inaczej niż ten, który odebrał ją z kontenera.

I wreszcie rzecz o wieku. Sześćdziesiąt osiem lat za sterami nad Północnym Atlantykiem to przypomnienie, że w lotnictwie ogólnym barierą jest zwykle przygotowanie, nie metryka.

Źródła

• „Przebazowanie śmigłowca Bell 429 przez północny Atlantyk do Polski. Wywiad dlapilota.pl”, dlapilota.pl, 16.09.2026, dlapilota.pl.

Opracowanie własne redakcji Wylatani na podstawie wywiadu opublikowanego w źródle.

Fot. Matti Blume / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0 — plik źródłowy. Zdjęcie ilustracyjne, nieprzedstawiające opisywanego zdarzenia. Materiały ilustracyjne wydawców cytowanych w tekście — fot. Bogdan Domagała, za dlapilota.pl — oryginał zdjęcia